नारायणाष्टकम्

नारायणाष्टकम् विष्णुस्तोत्राणि [[लेखकः :|]]

वात्सल्यादभयप्रदानसमयादार्त्तार्तिनिर्वापणाद्

औदार्य्यादघशोषणादगणितश्रेयः पदप्रापणात् ।

सेव्यः श्रीपतिरेक एव जगतामेतेऽभवन्साक्षिणः

प्रह्लादश्च विभीषणश्च करिराट् पाञ्चाल्यहल्याध्रुवः ॥ १॥

प्रह्लादास्ति यदीश्वरो वद हरिः सर्वत्र मे दर्शय

स्तंभे चैवमिति ब्रुवन्तमसुरं तत्राविरासीद्धरिः ।

वक्षस्तस्य विदारयन्निजनखैर्वात्सल्यमापादयन्

नार्त्तत्राणपरायणः स भगवान्नारायणो मे गतिः ॥ २॥

श्रीरामोऽत्र विभीषणोऽयमनघो रक्षोभयादागतः

सुग्रीवानय पालयैनमधुना पौलस्त्यमेवागतम् ।

इत्युक्त्वाऽभयमस्य सर्वविदितं यो राघवो दत्तवान्

आर्त्तत्राणपरायणः स भगवान्नारायणो मे गतिः ॥ ३॥

नक्रग्रस्तपदं समुद्धृतकरं ब्रह्मादयो भोः सुरा

रक्षन्तामिति दीनवाक्यकरिणं देवेष्वशक्तेषु यः ।

मा भैषीरिति तस्य नक्रहनने चक्रायुधः श्रीधरो

ह्यार्त्तत्राणपरायणः स भगवान्नारायणो मे गतिः ॥ ४॥

भोः कृष्णाच्युतः भोः कृपालय हरे भोः पाण्डवानां सखे

क्वासि क्वासि सुयोधनाध्यपहृतां भो रक्ष मामातुराम् ।

इत्युक्त्तोऽक्षयवस्त्रसंभृततनुर्योऽपालयद्द्रौपदीम्

आर्त्तत्राणपरायणः स भगवान्नारायणो मे गतिः ॥ ५॥

यत्पादाब्जनखोदकं त्रिजगतां पापौघविध्वंसनं

यन्नामामृतपूरकं च पिबतां संसारसन्तारकम् ।

पाषाणोऽपि यदङिघ्रपङ्करजसा शापान्मुनेर्मोचितो

ह्यार्त्तत्राणपरायणः स भगवान्नारायणो मे गतिः ॥ ६॥

पित्रा भ्रातरमुत्तमासनगतं ह्यौत्तानपादिर्ध्रुवो

दृष्ट्वा तत्सममारुरुक्षुरधिकं मात्राऽवमानं गतः ।

यं गत्वा शरणं यदाप तपसा हेमाद्रिसिंहासनं

ह्यार्त्तत्राणपरायणः स भगवान्नारायणो मे गतिः ॥ ७॥

आर्त्ता विषण्णाः शिथिलाश्च भीता घोरेशु च व्याधिशु वर्तमानाः ।

संकीर्त्य नारायणशब्दमात्रं विमुक्तदुःखाः सुखिनो भवन्ति ॥ ८॥

इति श्रीकूरेशस्वामिविरचितं नारायणाष्टकं सम्पूर्णम् ।