श्रीगुर्वष्टकम्

शरीरं सुरूपं तथा वा कलत्रम्

यशश्चारु चित्रं धनं मेरु तुल्यम् ।

मनश्चेन्न लग्नं गुरोरङ्घ्रिपद्मे,

ततः किं ततः किं ततः किं ततः किम् ।।१।।

कलत्रं धनं पुत्र पौत्रादिसर्वम्

गृहे बान्धवाः सर्वमेतद्धि जातम् ।

मनश्चेन्न लग्नं गुरोरङ्घ्रिपद्मे,

ततः किं ततः किं ततः किं ततः किम् ।।२।।

षडङ्गादिवेदो मुखे शास्त्रविद्या,

कवित्वादि गद्यं सुपद्यं करोति ।

मनश्चेन्न लग्नं गुरोरङ्घ्रिपद्मे,

ततः किं ततः किं ततः किं ततः किम् ।।३।।

विदेशेषु मान्यः स्वदेशेषु धन्यः,

सदाचारवृत्तेषु मत्तो न चान्यः ।

मनश्चेन्न लग्नं गुरोरङ्घ्रिपद्मे,

ततः किं ततः किं ततः किं ततः किम् ।।४।।

क्षमामण्डले भूपभूपालबृन्दैः,

सदा सेवितं यस्य पादारविन्दम् ।

मनश्चेन्न लग्नं गुरोरङ्घ्रिपद्मे,

ततः किं ततः किं ततः किं ततः किम् ।।५।।

यशो मे गतं दिक्षु दानप्रतापात्,

जगद्वस्तु सर्वं करे यत्प्रसादात् ।

मनश्चेन्न लग्नं गुरोरङ्घ्रिपद्मे,

ततः किं ततः किं ततः किं ततः किम् ।।६।।

न भोगे न योगे न वा वाजिराजौ,

न कन्तामुखे नैव वित्तेषु चित्तम् ।

मनश्चेन्न लग्नं गुरोरङ्घ्रिपद्मे,

ततः किं ततः किं ततः किं ततः किम् ।।७।।

अरण्ये न वा स्वस्य गेहे न कार्ये,

न देहे मनो वर्तते मे त्वनर्ध्ये ।

मनश्चेन्न लग्नं गुरोरङ्घ्रिपद्मे,

ततः किं ततः किं ततः किं ततः किम् ।।८।।

गुरोरष्टकं यः पठेत्पुण्यदेही,

यतिर्भूपतिर्ब्रह्मचारी च गेही ।

लभेद्वाच्छितार्थं पदं ब्रह्मसंज्ञं,

गुरोरुक्तवाक्ये मनो यस्य लग्नम् ।।९।।