वैराग्यपञ्चकम्

क्षोणी कोण शतांश पालन कला दुर्वार गर्वानल-

क्षुभ्यत्क्षुद्र नरेन्द्र चाटु रचना धन्यान् न मन्यामहे |

देवं सेवितुमेव निश्चिनुमहे योऽसौ दयालुः पुरा

धाना मुष्टिमुचे कुचेल मुनये दत्ते स्म वित्तेशताम् ||१ ||

शिलं किमनलं भवेदनलमौदरं बाधितुं

पयः प्रसृति पूरकं किमु न धारकं सारसम् |

अयत्न मल मल्लकं पथि पटच्चरं कच्चरं

भजन्ति विबुधा मुधा ह्यहह कुक्षितः कुक्षितः ||२ ||

ज्वलतु जलधि क्रोड क्रीडत्कृपीड भव प्रभा-

प्रतिभट पटु ज्वाला मालाकुलो जठरानलः |

तृणमपि वयं सायं संफुल्ल मल्लि मतल्लिका

परिमलमुचा वाचा याचामहे न महीश्वरान् ||३ ||

दुरीश्वर द्वार बहिर्वितर्दिका-

दुरासिकायै रचितोऽयमञ्जलिः |

यदञ्जनाभं निरपायमस्ति मे

धनञ्जय स्यन्दन भूषणं धनम् ||४ ||

शरीर पतनावधि प्रभु निषेवणापादनात्

अबिन्धन धनञ्जय प्रशमदं धनं दन्धनम् |

धनञ्जय विवर्धनं धनमुदूढ गोवर्धनं

सुसाधनमबाधनं सुमनसां समाराधनम् ||५ ||

नास्ति पित्रार्जितं किञ्चिन्न मया किञ्चिदार्जितम् |

अस्ति मे हस्ति शैलाग्रे वस्तु पैतामहं धनम् ||६ ||

||इति वेदान्त देशिकेन रचितं वैरग्यपंचकं सम्पूर्णम् ||